Binair naar tekst en terug

Binair naar tekst en terug

Binair is de manier waarop een computer tekst feitelijk opslaat: elk teken wordt een of meer bytes, en elke byte wordt acht bits. Plak een zin om de nullen en enen erachter te zien, of plak een binaire reeks en lees het bericht opnieuw. De richting wordt voor u gekozen – de invoer die alleen nullen, enen en scheidingstekens bevat, wordt gedecodeerd, al het andere wordt gecodeerd – en het resultaat wordt bijgewerkt terwijl u typt.

Automatische detectie is een gok, en één geval is echt dubbelzinnig: een cijferreeks zoals 1010 wordt gelezen als code en wordt gedecodeerd tot een teken. Als je de vier cijfers zelf bedoelde, stel dan de richting in op tekst naar code en je krijgt in plaats daarvan hun binaire getal. Daar is de richtingkiezer voor.

De separator vormt de uitvoer. Een spatie tussen bytes is de leesbare standaard en wat de meeste binaire vertalers produceren. Geen scheidingsteken geeft de ononderbroken bitreeks weer die wordt gebruikt in bestandsformaten en protocoldocumentatie. Een aangepast scheidingsteken neemt alles wat u typt: een komma, een streepje of \\n om één byte per regel te plaatsen. Schakel de basis naar octaal en elke byte wordt drie cijfers van 000 tot 377, de notatie achter chmod, oudere Unix-tools en \\nnn escapes in C-strings. UTF-8 omvat elk teken, dus een letter met accenten kost twee bytes en een emoji vier; ASCII is de strikte 7-bits set en weigert alles boven code 127 in plaats van stilletjes de verkeerde bytes te schrijven.

Het teruglezen van code is opzettelijk tolerant, omdat echt binair bestand rommelig aankomt. Witruimte en regeleinden worden genegeerd, de voorvoegsels 0b en 0o worden verwijderd en een groep van zeven cijfers wordt weer opgevuld tot een byte. Verdwaalde brieven worden gerapporteerd in plaats van overgeslagen, dus een corrupte pasta antwoordt nooit met een plausibel verkeerd woord. Alles draait in uw browser en er wordt niets geüpload.

FAQ